Αν και οι ειδικευόμενοι γιατροί αποτελούν έναν από τους βασικούς πυλώνες του δημόσιου συστήματος υγείας, το έργο τους δεν έχει αναγνωριστεί μέχρι σήμερα. Αντίθετα βρίσκονται αντιμέτωποι με ένα καθεστώς που τους εξουθενώνει σωματικά και ψυχικά.
Οι ειδικευόμενοι γιατροί είναι οι πρώτοι που συνήθως συναντάμε στα Τμήματα Επειγόντων Περιστατικών των νοσοκομείων, των Κέντρων Υγείας και στις εφημερίες των κλινικών. Αν και το σύστημα τους κατακρεουργεί, στην πλειοψηφία τους είναι παρόντες και παρούσες στις θέσεις τους με υπερβάλλοντα ζήλο, με ζωντανό ενδιαφέρον, αφοσίωση, γλυκομίλητοι να προσφέρουν το καλύτερο δυνατό στον ασθενή που έχουν απέναντί τους. Και το χειρότερο, χωρίς να έχουν πάντα την κάλυψη από τη φυσική παρουσία ενός ειδικευμένου γιατρού. Πολλές φορές δε, καλούνται να καλύψουν κλινικές οι οποίες δεν σχετίζονται με το αντικείμενο της ειδικότητάς τους. Το σύστημα τους χρησιμοποιεί να καλύπτει τα κενά του χωρίς να δίνει τη δέουσα βαρύτητα στη σωστή και επαρκή εκπαίδευσή τους.
Ο μέσος εβδομαδιαίος χρόνος εργασίας τους, σύμφωνα με τα στοιχεία της Ομοσπονδίας Ενώσεων Νοσοκομειακών Ιατρών Ελλάδα, φτάνει τις 72 ώρες. Οι μέρες ανάπαυσής τους περιορίζονται σε 4 έως 5 τον μήνα. Το ωρομίσθιό τους δεν ξεπερνά τα 5,38 ευρώ και οι υπερωρίες τους δεν αμείβονται, εκτός των εφημεριών.
Ολα αυτά, σε συνδυασμό με την πρόσφατη απόφαση για τη διακοπή της ειδικότητάς τους προκειμένου να υπηρετήσουν τη στρατιωτική τους θητεία, τους οδηγεί σε κινητοποιήσεις.
Την ερχόμενη Τρίτη 11 Μαρτίου πραγματοποιούν συγκέντρωση διαμαρτυρίας έξω από το υπουργείο Υγείας.
Εξουθενωμένοι οι στρατιώτες της πρώτης γραμμής στο ΕΣΥ: Υπερεργασία, άγχος, εξευτελιστικές αμοιβές
Το σύστημα τους χρησιμοποιεί να καλύπτει τα κενά του, τους εξουθενώνει χωρίς να δίνει τη δέουσα βαρύτητα στη σωστή εκπαίδευσή τους
Τα βασικά αιτήματα των ειδικευομένων είναι τα εξής:
⦁ Κατάργηση της αναμονής για την έναρξη ή τη μετάβαση μεταξύ τμημάτων ειδικότητας, με πρόβλεψη πλήρους ασφαλιστικής κάλυψης και οικονομικής ενίσχυσης έως τον μηδενισμό της.
⦁ Αποκλειστική κρατική ευθύνη και χρηματοδότηση για δωρεάν εκπαίδευση και συμμετοχή σε συνέδρια, χωρίς εμπλοκή ιδιωτικών εταιρειών.
⦁ Ενιαίο, πανελλαδικό πρόγραμμα εκπαίδευσης με επαρκή αριθμό πλήρως στελεχωμένων και εξοπλισμένων εκπαιδευτικών κέντρων.
⦁ Επαναφορά της αναβολής στρατιωτικής θητείας έως τα 33 έτη για όσους βρίσκονται σε εκπαίδευση.
⦁ Να ανοίξουν όλες οι κλειστές χειρουργικές αίθουσες. Αλλιώς δεν υπάρχει τρόπος να εκπαιδευτούν επαρκώς οι ειδικευόμενοι των χειρουργικών ειδικοτήτων με αποτέλεσμα η συμμετοχή σε χειρουργικές πράξεις αντί για αναπόσπαστο στοιχείο της ειδικότητας να γίνεται μέσο εκβιασμού ή εξαγοράς.
⦁ Να δίνονται όλα τα νόμιμα ρεπό μετά τις εφημερίες. Κανένας ειδικευόμενος να μην αναγκάζεται σε υπερεφημέρευση. Κανένας ειδικευόμενος να μην αναγκάζεται να συμμετέχει στα απογευματινά ιατρεία και τα απογευματινά χειρουργεία. Κανένα εντέλλεσθε σε ειδικευόμενο για συμμετοχή σε εφημερία τομέα ή συνεφημέρευση με τμήμα άλλης ειδικότητας. Ο ειδικευόμενος θα εφημερεύει μόνο για την ειδικότητα στην οποία εκπαιδεύεται.
⦁ Να αυξηθούν οι θέσεις των ειδικευόμενων γιατρών ώστε να μπορούν να καλύπτονται οι ανάγκες με βάση τον πραγματικό αριθμό των νοσηλευόμενων ασθενών, τα εξωτερικά ιατρεία και τις ιατρικές πράξεις που πραγματοποιούνται στα τμήματα.
⦁ Να μην υπάρχει κανένα εμπόδιο στην εκπαίδευση των ειδικευόμενων γιατρών με βάση το πρόγραμμα ειδικότητας (rotation κ.τ.λ.)
ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΜΕΛΑΣ (ειδικευόμενος Καρδιολογίας στο ΠΓΝΠ)
Εξουθενωμένοι οι στρατιώτες της πρώτης γραμμής στο ΕΣΥ: Υπερεργασία, άγχος, εξευτελιστικές αμοιβές
«Δεν είναι παντού σε όλες τις κλινικές η ίδια κατάσταση. Προσωπικά έχω ζήσει όλες τις πλευρές. Τώρα στην καρδιολογική οι συνθήκες είναι πολύ διαφορετικές απ’ότι στην παθολογική που ήταν πάρα πολύ δύσκολα. Πάντα οι ειδικευόμενοι είναι στην πρώτη γραμμή. Αυτοί θα τρέξουν όλες τις διαγνωστικές εξετάσεις, την πρώτη διαδικασία της διερεύνησης του περιστατικού. Ο ειδικευόμενος είναι αυτός που θα επιμεληθεί όλη τη διαδικασία έως και το εξιτήριο. Επικρατεί υπερεργασία, πολλαπλές εφημερίες, χαμηλότατες αμοιβές. Πολλοί συνάδελφοι δυσκολεύονται να τα βγάλουν πέρα. Πολύ περισσότερο όσοι έχουν δημιουργήσει οικογένεια. Υπάρχει πολύ μεγάλη ευθύνη και άγχος. Κι αυτό είναι ακόμα πιο έντονο στους συναδέλφους που είναι σε κέντρα υγείας και περιφερειακά νοσοκομεία όπου μπορεί να μην υπάρχουν και ειδικευμένοι.
Το ζήτημα της εκπαίδευσης είναι πολύ σημαντικό. Για παράδειγμα στο Πανεπιστημιακό σε ελάχιστες κλινικές υπάρχει πρόγραμμα εκπαίδευσης (θεωρητικής και πρακτικής) όπως προβλέπει ο νόμος. Επίσης η εκπαίδευσή μας προβλέπει πρακτική σε όλες τις κλινικές. Αυτό καταστρατηγείται προκειμένου να βγει η δουλειά μιας κλινικής. Δυστυχώς πολλές φορές η εκπαίδευση περνάει σε δεύτερη μοίρα η εκπαίδευση.
Το τρίτο και σημαντικό με το οποίο βρισκόμαστε τώρα αντιμέτωποι είναι αυτό της στρατιωτικής θητείας. Από τα 18 έτη του έως τα 33 με 34 ένας γιατρός είναι σε διαρκή εκπαίδευση. Η απόφαση Δένδια βάζει εμπόδιο σε αυτή τη διαδρομή. Ο ειδικευόμενος καλείται να διακόψει την ειδικότητά του και τον προγραμματισμό που έχει κάνει για την οικογένειά του κ.λπ.. Παράλληλα προκαλείται σοβαρό πρόβλημα στα νοσοκομεία. Εάν φύγουν οι ειδικευόμενοι για τον στρατό σκεφτείτε τι κενά θα δημιουργηθούν πίσω».
Αναδημοσίευση από:pelop.gr
%20(1)%20(1).jpg)
